ترانسفورماتورها را می توان بر اساس کاربردشان طبقه بندی کرد که ترانسفورماتورهای قدرت و ترانسفورماتورهای توزیع رایج ترین انواع هستند. ترانسفورماتورهای قدرت معمولاً در نیروگاهها و سیستمهای انتقال برای مدیریت-انتقال توان با ولتاژ بالا،-ظرفیت بالا، اولویتبندی بازده و پایداری استفاده میشوند. در مقابل، ترانسفورماتورهای توزیع در انتهای زنجیره منبع تغذیه کار می کنند و ولتاژ بالا را به سطوحی که برای مصرف انتهای مستقیم-کاربر مناسب است، کاهش می دهند. به طور گسترده در سراسر شبکه های شهری و روستایی مستقر شده اند و برای تحویل برق به خانوارها ضروری هستند.
ترانسفورماتورها را نیز می توان بر اساس ساختار و عملکرد طبقه بندی کرد، مانند ترانسفورماتورهای خودکار و ترانسفورماتورهای ایزوله. اتوترانسفورماتورها دارای ساختار سیم پیچی مشترک برای هر دو طرف اولیه و ثانویه هستند که در نتیجه اندازه فشرده و راندمان بالایی دارند. در حالی که معمولا برای تنظیم ولتاژ و راه اندازی تجهیزات استفاده می شود، عایق الکتریکی محدودی را ارائه می دهند. با این حال، ترانسفورماتورهای ایزوله از سیمپیچهای کاملاً مجزا برای جدا کردن ورودی و خروجی استفاده میکنند که آنها را برای حفاظت ایمنی و مهار تداخل در کاربردهایی مانند تجهیزات پزشکی، ابزارآلات آزمایشگاهی و سیستمهای الکترونیکی دقیق ایدهآل میسازد.
یکی دیگر از مقوله های حیاتی در سیستم های قدرت شامل ترانسفورماتورهای ابزاری است که برای اندازه گیری و حفاظت استفاده می شوند، به ویژه ترانسفورماتورهای جریان و ترانسفورماتورهای ولتاژ. این دستگاهها بهجای انتقال مستقیم{1} برق با توان بالا، ولتاژهای بالا یا جریانهای زیاد را به تناسب برای استفاده در نظارت بر توان، اندازهگیری، و حفاظت رله کاهش میدهند و در نتیجه ایمنی و دقت عملیات شبکه را تضمین میکنند. چنین ترانسفورماتورهایی به عنوان یک جزء اساسی اتوماسیون شبکه برق مدرن عمل می کنند.
